Author: admin

လူ့သက်တမ်း(စ/ဆုံး) —————- ဘုရားသခင်က သတ္တဝါတွေကို ဖန်ဆင်းခြင်း ပထမနေ့မှာပင် ခွေးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်က ခွေးအား “သင့်အား ခွေးဟုခေါ်စေ။ တံခါးဝမှာ တစ်နေကုန်ထိုင်ကာ သင့်ရှေ့က ဖြတ်သွားသူမှန်သမျှကို ဟောင်စေ။ ထိုအလုပ်ကို လုပ်ရန်အတွက် သင့်ကို […]

ဆည်းဆာအပြုံး(စ/ဆုံး) —————– အခန်းချင်းကပ်ရက်က မိအေးပို ပြန်အလာကို ကျွန်မ မျှော်နေမိတာပါ။ ညနေခြောက်နာရီခွဲနေပြီမို့ မိအေးပို ပြန်လာခါနီးပြီ။ မိအေးပို ပြန်လာပါလျင် အခြေအနေ ထူးလေမလား။ အတူနေ သားနှင့်ချွေးမအလစ်မှာ မိအေးပို ပြန်လာရင်ပြောမယ့်စကားကို သိချင်လှပြီ။ “”မနက် […]

” ချစ်လျှက်ခွဲခွါ “(စ/ဆုံး) ——————- ” ဒေါ်ပွင့်နီ ” သဘောကောင်း၍ ရက်ရောသော၊ ဖော်ရွေသော ဒေါ်ပွင့်နီကို လူတိုင်းချစ်ကြလေသည်။ဒေါ်ပွင့်နီ၏ သနားတတ်မှု၊စေတနာကောင်းမှုတို့သည် ဒေါ်ပွင့်နီတို့ရွာ၌ ပြောစမှတ်တွင်ရလေသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ခင်ပွန်းကွယ်လွန်ရှာခဲ့သူ ဒါ်ပွင့်နီသည် သားသမီးသုံးယောက်အား မျက်နှာမငယ်ရအောင်ရှာဖွေကျွေးမွေးခဲ့လေသည်။သားသမီးသုံးယောက်ထဲမှ […]

**သမီးရဲ့ဦး***(စ/ဆုံး) ——————— ခုတလော Fri requestတွေ လာအပ်တာ သတိထားမိတာကြာပြီ။ ငယ်ငယ်ချောချော လေးတွေပါလား လက်ခံပေးလိုက်ပါမယ်လေ တကယ်တော့ မအေးမေနဲ့ လူလွတ်ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးကတည်းက မိုးတိမ်ယံ ဘဝက ကျွတ်ခဲ့တာကြာပါပြီ။ ကိုလှဘူး DBVကြည့် ခေတ်သစ်ကြည့် […]

“သေကံမရောက်”(စ/ဆုံး) ——————— လူ့လောကကြီးထဲမှာ နေထိုင်ရစဥ်တလျှောက်လုံး ၊ သေဖို့အကြောင်းအရာများဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့အချိန်မကျသေးလို့ ၊ တနည်းအားဖြင့်သေဖို့အချိန်မကျရောက်သေးလို့ လွတ်မြောက်လာရတဲ့အကြောင်းအရာများကိုပြောပြချင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ၅ နှစ်သမီးအရွယ်လောက်တုန်းကဖေဖေတာဝန်ကျရာ ကသာမြို့မှာနေထိုင်ကြစဥ်ကအဖြစ်အပျက်လေးပါ၊ ကျွန်မနဲ့ညီမလေးဖြူဖြူတို့အိမ်ရှေ့မှာဆော့ကစားနေကြစဥ် ၊ ဖေဖေကအပြင်ကပြန်လာပြီး ကျွန်မတို့ညီအမနှစ်ယောက်ကိုသူ သကြားလုံးဝယ်လာလို့စားဖို့ပေးလိုက်ပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းကသကြားလုံးကခုခေတ်လိုလှလှပပထုတ်ပိုးထားတဲ့ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ […]

“မထားရက်ခဲ့သော်လည်း”(စ/ဆုံး) —————————- ကျွန်မဘယ်ရောက်နေတာလည်း၊ ကျွန်မမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့အမှောင်ထုကဖုံးလွှမ်းနေတယ်၊ မှောင်မှောင်မည်းမည်းထဲမှာကျွန်မလမ်းလျှောက်နေတာလား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကပေါ့ပါးနေတယ် ၊ ခုနကမောနေတာတွေ၊ အားနည်းလို့အသက်ရှုမဝတာတွေမဖြစ်တော့ဘူး၊ နေလို့ကောင်းလိုက်တာ၊ အသက်ရှုလို့ကောင်းနေတာနဲ့ ကျွန်မအကြောင်းပြန်တွေးလိုက်တော့ ၊ သတိရပြီ ၊ ကျွန်မနံမည်က မော်မော် ပါ၊ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းတွေကတော့ မော်လေး […]

အပြစ်ရှိသူ(စ/ဆုံး) ————- “မောင် မအိပ်သေးဘူးလားဟင်” တီဗီထိုင်ကြည့်နေသော ယောက်ျားဖြစ်သူကို ဇနီးသည်က မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယောက်ျားက တီဗီကို ပိတ်လိုက်ပြီး “မောင် သွားတိုက်ပြီးတော့ လာခဲ့မယ်” ဟုပြောကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အိပ်ခန်း ထဲရောက်လာပြီး မီးမှိတ်သွားသည်။ […]

ငမိုးနဲ့ အိုး (စ/ဆုံး) —————– အလို….ရွာလယ်လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံး တယ်လဲ စည်ကားနေလိုက်ပါလား ၊ အရပ်ကတို့… ။ ကြည့်စမ်းပဦး၊ ရေပက်တဲ့ ကလေးလူကြီးကလဲ ရွာရှိလူကုန်လား အောက်မေ့ရတယ် ။ ဒီနေ့က အတက်နေ့ ၊ နောက်ဆုံးနေ့ဆိုတော့ […]

*သေခြင်းမဲ့မိစ္ဆာ*   ••••••••••••• (စ\ဆုံး)°°°°°°°နှစ်ရှည်ခံစားလာရသည့်ရောဂါဝေဒနာကြောင့်မကြာခင် ဝင်သက်ထွက်သက်ရပ်တန့်တော့မည့် ကြီးကြီး ကိုကြည့်ပြီးလူနာနံဘေးမှာ မျက်ရည်အပြည့်နဲ့ထိုင်နေသော မမလေးကို ကျွန်မကိုယ်ချင်းစာမိသည်။ကြီးကြီးကိုကြည့်ရသည်မှာလည်းမျက်စိသူငယ်နားသူငယ်နဲ့ကျန်ခဲ့မည့် မမလေးအပေါ်စိတ်မချဖြစ်နေပုံရသည်။“မေမေ သမီးကိုစိတ်ချလိုက်ပါတော့ သမီးဒေါက်တာသူရနောင်နဲ့လက်ထက်ပါတော့မယ်”နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြီးကြီးက မမလေးအတွက် စိတ်ချသွားပုံရသွားပြီး ကြီးကြီးရဲ့ခန္တာကိုယ်ငြိမ်ကျသွားကာ မမလေးရဲ့ရှိုက်ငိုသံကိုကျွန်မကြားလိုက်ရသည်။မမလေးနည်းတူကျွန်မမျက်ဝန်းမှာလည်းမျက်ရည်အပြည့်နဲ့ပင်။•••••••••••••••••“ဒီနေ့ကစပြီးမြတ်နိုးက ကိုကြီးဇနီးဖြစ်သွားပြီဆိုတော့အရာရာတိုင်းမှာတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရိုင်းပင်းပြီးနေထိုင်ရတော့မယ် […]

ကြုံရဆုံရ တခဏတာ (စ/ဆုံး) ————————————- ဟိုးတစ်နေ့က ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်းမှာ ကိစ္စတစ်ခု့နဲ့ရောက်သွားတော့ အလုပ်ကိစ္စကလည်းမပြီးသေး ဗိုက်ကလည်းဆာဆာနဲ့ ဘေးဘီဝဲယာ အနီးဆုံးမှာကြည့်မိတော့ တိုက်နံရံနှင့်ကပ်လျှက် ပလက်ဖောင်းဘေးမှ့ အထမ်းသည်ရွှေညာမောင်အသုပ်ဆိုင်ကလေး။ အဲ့ဒီ့ဆိုင်ကလေးမှာပဲ မုန့်ဖတ်သုတ်ကလေးတစ်ပွဲဝယ်စားရင်း ထိုင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်စားနေစဉ်အခိုက်အတန့် ကိုယ့်အရှေ့က ဖြတ်လျှောက်လာတဲ့ […]