“မပြောင်းလဲသော ဝသီ”(စ/ဆုံး)
——————————–
ကျွန်မတို့လမ်းထဲရှိ ကုန်စိမ်းဆိုင်တစ်ဆိုင်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ယခင်ကကုန်စိမ်းမရောင်းခင်က ရာသီစာ သစ်သီးဝလံများကိုသာရောင်းသောသူဖြစ်သည်။
သူမသည် သီရိမင်္ဂလာစျေးသို့ ဖရဲသီး နာနတ်သီးနှင့် အခြားသော သင်္ဘော သရက် မာလကာ ဆီးသီး စပျစ်စသည်တို့ကို သေတ္တာလိုက်ခြင်းလိုက်သွားယူကာရောင်းချသောသူဖြစ်သည်။
သူမသည် အမြဲတစေ မျက်နှာအပြောင်နှင့် နေကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဖလန်ထည်အနွေးထည် တစ်ထပ်ကို အမြဲထပ်ဝတ်လျှက် ဆံပင်ကိုနဖူးပြောင်သိမ်းကာဘီးကြမ်းဖြင့်ဆံပတ်ပတ်ထားလျှက်ရှိသည်။
ကျွန်မအိမ်အပိုင်မရှိခင်က..ထိုအမျိုးသမီးနှင့်..အဆောင်တစ်ခုထဲငှားနေခဲ့ရသည်။
အမျိုးသမီးသည် ကျွန်မအခန်းကိုကျော်သွားမှရောက်သော ရေချိုးခန်းနှင့်အိမ်သာသို့တစ်ခေါက်သွားတိုင်း တစ်ခါဝင်နားလျှက်..သူ့မိသားစုအကြောင်းအမြဲ ညီးညူပြောဆိုလျှက်ရှိသည်။
“အစ်မကြီးရယ်…ညီမလေးယောကျ်ားကလေ..အမြဲအချိန်ပြည့်နည်းပါးအရက်ပဲသောက်နေတာ..ခိုင်းရင်တော့လုပ်ပေးပါရဲ့…ဒါပေမဲ့..အရက်ပဲမူးနေတော့..အလုပ်ကမတွင်ဘူး…ဒီကြားထဲ အရက်ကတအားလွတ်အောင်သောက်မိသွားရင်ညီမလေးကိုလိုက်လိုက်ရိုက်သေးတယ်”
တကယ်လည်းဟုတ်သည်..သူမယောကျ်ားကအရက်ကိုလွတ်အောင်သောက်မိသွားသောနေ့တွေဆိုသူမကိုလိုက်ရိုက်တတ်သည်။အဲ့အခါ..သူမသည်..ကျွန်မအခန်းအားပြေးဝင်ကာ..အစ်မကြီးရေ..လုပ်ပါဦး..အစ်မကြီးပြောရင်အစ်မကြီးမောင်ကနားထောင်တယ်..ညီမလေးကိုလိုက်ရိုက်နေပြန်လို့…”ဆိုကာ..ကျွန်မကိုအကူညီတောင်းတတ်သည်။
ကျွန်မလည်းသူလိုအခန်းငှားနေထိုင်သူ..သူတို့လည်းအခန်းငှားနေထိုင်သူခြင်းအချင်းချင်း..သူမကကျွန်မကိုဘာတွေအထင်ကြီးသည်မသိ။ကျွန်မဆီခဏတဖြုတ်အလည်လာကာထိုင်စကားပြောမိတိုင်း…”အစ်မကြီးကမှတော်ပါသေးတယ်..အဆင်ပြေနေလို့..ညီမလေးတို့မှာလေ…သားသမီးကနှစ်ယောက်ရှိတယ်..သားအငယ်က၆တန်း..သမီးအကြီးကသူ့အိမ်ထောင်နဲ့သူ…ခုထိညီမလေးတို့မှာမပြေလည်ဘူး…စီးပွားရေးကို..ခုအစ်မကြီးမြင်တဲ့အတိုင်း..ညီမလေးကချည်းဦးစီးရတယ်..အစ်မကြီးမောင်ကအရက်ပဲသောက်ဖို့သိတာ..”
“ညီမလေးရယ်… လူတိုင်း ဒီလိုပါပဲ အစ်မကြီးလည်း..သမီးအငယ်နဲ့နှစ်ယောက်ထဲလို့သာညီမလေးမြင်နေတာ..တကယ်ဆိုအစ်မကြီးမှာသားတွေလည်းရှိနေသေးတယ်..သားတွေကအဝေးမှာသူတို့လစာနဲ့သူတို့တောင်အနိုင်နိုင်မို့..အစ်မကြီးမှာ….ကိုယ့်အားပဲကိုယ်ကိုးနေရတယ်..”
“””အစ်မကြီးက..ဘာအလုပ်လဲဟင်”
“အစ်မကြီးကစာရေးတယ်လေ..စာလည်းရေး..ဗေဒင်လည်း ဟောတယ်..ခု..အဲ့ဒါ လေးနဲ့အစ်မကြီးတို့သားအမိလေးစားနိုင်နေနိုင်နေတာပေါ့”
“”ဘယ်လောက်ရသလဲ””
အဲ့တုန်းက စာတစ်ပုဒ်မှ၂၀၀၀၀ အပြင်မရ။
တစ်လကို..တစ်ပုဒ်နှစ်ပုဒ်ပင်နပ်မမှန်။
ဗေဒင်ကလည်း..ရင်းနှီးသူများလောက်သာ..fb မက်ဆင်ဂျာကနေလာလာမေးကြ၍..တစ်လတစ်လမှ..သားအမိနှစ်ယောက် စားနိုင်သောက်နိုင်ရုံ။
သို့သော် ကျွန်မက..မနက်မိုးလင်းတာနှင့်..စောစီးနိုးကာ..အဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်တံမြက်လှည်းပြီးပြီ။အိမ်သာရေထည့်ပြီးပြီ။ရေချိုးခန်းအားဆေးကြောပြီးပြီ။ရောက်စက..ကျွန်မဒီအလုပ်တွေလုပ်နေ၍..ထိုအမျိုးသမီးက ကျွန်မအားအဆောင်ပိုင်ရှင်ထင်နေသေး၏။ပိုင်ရှင်မဟုတ်တောင်ပိုင်ရှင်နှင့်ဆွေမျိုးနီးစပ်ထင်နေသည်ဟုပြောဖူးသည်။ဘာလို့ဆို…အများသုံးအိမ်သာ၊ရေချိုးခန်းနှင့်..အဆောင်စင်္ကြန့်လမ်းတစ်လျှောက်တံမြက်လှည်းကာ..အခန်းတွေရှေ့ဖိနပ်မှောက်နေတာတွေ့ရင်တောင်ပြန်လှန်ပေးသူကိုး။
ကျွန်မက..ကျွန်မဝင်ငွေပုံမမှန်ကြောင်းပြောသော်လည်းထိုအမျိုးသမီးပုံစံကမယုံ။
ကျွန်မက..အဆောင်တစ်ခုလုံးသန့်ရှင်းပြီးသွားသည်နှင့်ရေချိုးကာ..သနပ်ခါးကိုခြေအဆုံးခေါင်းအစလူးပြီး..အဝတ်ကိုအိမ်နေဝတ်တောင်မီးပူတိုက်ကာ..သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်ဝတ်ဆင်ပြီးစျေးကိုသွားသည်။သူမဆိုင်ရှေ့ကဖြတ်ရသည်။နှုတ်ဆက်ရသည်။သူမသည်။ကျွန်မအား..အစ်မကြီးကိုအားကျလိုက်တာ..အမြဲလှပကျော့ရှင်းနေတာပဲ..ဟူ၏။
ရင်းနှီးလာ၍အသက်မေးကြည့်တော့..သူမနှင့်ကျွန်မက..လပဲကွာသည်။သူမအမျိုးသားက..ကျွန်မထက်နှစ်ကြီးသေးသည်။သို့သော်..ကျွန်မအား..သူမတို့လင်မယားကျွန်မအားရိုသေကြသည်။အစ်မကြီးဟုပဲခေါ်ကာ
သူတို့လင်မယားရန်ဖြစ်၍..ရိုက်ကြနှက်ကြတိုင်း..ကျွန်မဆီပဲပြေးလာကာတိုင်သည်။သူမအမျိုးသားကလည်း..ကျွန်မအားအရက်သာမူးသော်လည်းကျွန်မက..တော်တော့မောင်လေးပြောရင်ချက်ချင်းရပ်၏။
အံမယ်..သူကလည်း တိုင်တောတတ်၏။အစ်မကြီးညီမက..ကျနော့ကိုဘယ်လိုခိုင်းတာ..ဟင်းချက်ခိုင်းလို့ချက်ပေးရသေးတယ်..ဟင်းကမနူးတာနဲ့စပ်တယ်ဆိုတာနဲ့အပြစ်အမြဲပြောတာအစ်မကြီးရဲ့…ဟူ၏။
ထားပါတော့.. လိုရင်းဆက်ရလျှင်
ကျွန်မတို့သိခဲ့ကြသည့်၃နှစ်အတွင်း
သူမယောကျ်ားလည်းဆုံးပါးသွားပြီဖြစ်သည်။
သူမလည်းထိုအဆောင်မှာသူ့သမီးလင်မယားခေါ်ကာအတူနေထိုင်နေတုန်းဖြစ်သည်။
သစ်သီးဝလံရောင်းချရာက..ခုတော့ကုန်စိမ်းပါဖြည့်၍ထပ်တိုးရောင်းသည်။
သူမဆီစျေးဝယ်တိုင်း
အရင်လိုသူမယောကျ်ားအကြောင်းသူမမှာတိုင်စရာမရှိတော့သည့်အခါ..ကျွန်မအားစျေးရောင်းရင်း…နေပူတာကိုအပြစ်ပြောဆိုသည်။
အစ်မကြီးရေ.။..ဒီလောက်နေပူပုံမျိုးနဲ့..လူတွေငတ်သေကုန်ကြတော့မှာပဲ။
မိုးရွာရင်လည်း
အစ်မကြီးရေ..ဒိလောက်မိုးတွေဆက်တိုက်ရွာနေမှ..ဘာတွေလုပ်စားလို့ရတော့မတုန်းအစ်မကြီးရယ်..လူတွေငတ်သေကုန်ဖို့ပဲရှိတော့တယ်…ဟူ၏။
ရာသီဥတုသာယာပြန်တော့လည်း။
သူမကုန်စိမ်းတွေရှုံးလို့..ကားသမားတွေဆီစျေးတွေတက်လို့ကားခတွေစျေးကြီးလို့ကုန်စိမ်းတွေအရင်လိုဒိုင်ကစျေးမချပေးလို့…အစ်မကြီးရေ…လူတွေအကုန်ငတ်သေအောင်လုပ်နေကြတာအစ်မကြီးရေ။
ကျွန်မသည်အစောက…သူ့အားညီမလေးရေ..အဲ့လိုအဆိုးချည်းမပြောနဲ့..အကောင်းမပြောနိုင်ရင်တောင်အဆိုးမပြောနဲ့ကွယ်…ဟု..ပြောဖူးသော်လည်း..ကျွန်မစကားတိုးမပေါက်နိုင်။နောက်တော့ ကျွန်မလည်းမပြောတော့။
စျေးတော့.သူ့ဆီတမင်ဝယ်ကာအားပေးပါသည်။ဘာလို့ဆို..တစ်ခြားသူရောင်းသည့်ကုန်စိမ်းထက်သူ့ကုန်စိမ်းကစျေးပိုကြီးသလိုလတ်ဆတ်မှူလည်းအားနည်းပေမယ့်..သူမကိုရင်းနှီးခဲ့ဖူးသောအရှိန်နှင့်အားပေးနေခြင်းပင်။
သူမသည်..ဘယ်အချိန်တွေ့တွေ့..အထက်မှာကျွန်မပြောခဲ့သလိုပုံစံလည်းမပြောင်းမူလည်းမပြောင်း။
စျေးထိုင်ရောင်းရင်လည်းငေးငေးမောမောနှင့်..ယင်မလာအောင်ခြောက်သော..ရေထုတ်လေးအားကြိုးဆွဲထားသည်ကိုလက်တစ်ဖက်ကလှုတ်လှုတ်ပေးရင်း…ကျွန်မသူ့ဆီစျေးဝင်ဝယ်သည်နှင့်…အထက်ပါညည်းချင်းအား..တန်း၍ညည်းတတ်လေသည်။တစ်နေ့တော့..သူမနှုတ်ဖျားက..ကျွန်မ အား..”အစ်မကြီးရေ…စျေးတွေရောင်းမကောင်းလို့..အစ်မကြီးကဗေဒင်ဆရာမဆိုတော့..ညီမလေးကိုစျေးရောင်းကောင်းအောင်အဆောင်လေးဘာလေးပေးပါဦး..ညီမလေးမှာတဖြေးဖြေးအရင်းတွေလည်းပြုတ်၊ ရွာကအိမ်နဲ့ဝိုင်းလေးလည်းပြုတ်၊ ခုထိအိမ်ငှားဘဝကလည်းမတက်နဲ့အစ်မကြီးရယ်…”
ကျွန်မကသူ့နှုတ်ဝသီအကြောင်းပြောပြချင်ပါသော်လည်း..သူမကဟုတ်ကဲ့ဟုသာဖြေပြီး..ပြင်ရမည်မှန်းမသိသောသူမအား..အဘယ်သို့သောနည်းဖြင့်အဆောင်ပေးရမည်မှန်းမသိ။
ဗေဒင်သာဟောသော်လည်း..အဆောင်ဘာညာထက်..အကျင့်တွေအမူအကျင့်တွေသာပြောင်းခိုင်းချင်ခဲ့သောသူမို့. ဘာအဆောင်မှလည်းမပေးတတ်။
သို့သော်..သူနှင့်ကိုက်ညီမည့်အရာအား..မည်သို့ပေးရမည်မှန်းရုတ်တရက်မစဥ်းစားမိသောအခါ
ကျွန်မပြုလုပ်နေကျအလေ့အကျင့်တစ်ခုအား..သူမအားလိုက်နာမလားဟုမေးလိုက်သည်။
“ဘာအကျင့်လဲ..အစ်မကြီး..”
နေပူပူမိုးရွာရွာ အမြဲလို..အပေါ်ယံဖလန်ထည်ကြီးဝတ်ဝတ်ပြီးနေမကောင်းနေသည့်ပုံလိုမပြုတော့ဖို့။
နောက်တစ်ခုက
ညဘက်အိပ်ဝတ်သည့်အဝတ်အစားအား..မနက်လင်းသည်နှင့်..ရေချိုးချိုးမချိုးချိုး..ချက်ချင်းချွတ်လဲဖို့။
နောက်တစ်ခုက
အမြဲလိုအဆိုးစကားသာညည်းညူ၍ပြောကျင့်ရှိသောသူမအား..မြတ်စွာဘုရား၏
“သုဂတော “ဂုဏ်တော်အားတစ်နေ့ထဲအပြီး..နေ့စဥ်၁၀၀၀ကနေ၁၀၀၀၀ အထိရွတ်ပူဇော်ဖို့။
သူမကိုတော့..အဆိုးစကားပြောကျင့်ဖျောက်ဟုတော့ကျွန်မမပြော။..ထိုမြတ်စွာဘုရား၏သုဂတောဂုဏ်တော်သာတစ်နေ့တစ်နေ့ကို၁၀၀၀ရ ရင်၁၀၀၀ ဒီထက်ပိုတတ်နိုင်ပါက..၁၀၀၀၀ သာရွတ်..ထူးကိုထူးမည်ဟုပြောခဲ့လိုက်သည်။
ဒါတောင်..သူမက…အစ်မကြီး အဲ့လိုရွတ်ရင် တကယ်စျေးရောင်းကောင်းမှာလား
“အေး….”
“ချဲရော..ပေါက်မှာလား”
“အင်း”
“နှစ်လုံးရော…အစ်မကြီး”
“အေးဟေ့…ပေါက်မှာ..”
သို့နှင့်တစ်လခန့်အကြာ
“အစ်မကြီးရေ…အစ်မကြီးပြောတာမှန်တယ်တော့်…ညီမလေးခု..နှစ်လုံး တွေဆက်တိုက်ပေါက်ပြီးစျေးလည်းရောင်းကောင်းလာတယ်.”.ဟူသတတ်။
သို့သော် နောက်ဆက်တွဲစကားက
“”နှစ်လုံးတွေပေါက်..စျေးတွေရောင်းကောင်းလာပြန်တော့…ဆီစျေးက..တက်ကောင်းတုန်းအစ်မကြီးရေ…အစ်မကြီးပေးတဲ့အဆောင်က…ဆီစျေး..တက်မရအောင်လုပ်မရတော့ဘူးလား..ဒီလိုသာဆို..လူတွေအကုန်ငတ်သေကုန်မှအစ်မကြီးရေ..””.ဟူ၏။
😰😰
===================================
စာရေးသူ ကျွန်မ၏အာဘော်..
“”” ဒီဖြစ်ရပ်လေးသည် လူတစ်ယောက်ရဲ့ “စရိုက်” (Habitual Behavior) နဲ့ “ဝသီ” (Tendency) ဟာ ဘယ်လောက်အမြစ်တွယ်နေတတ်သလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး မီးမောင်းထိုးပြချင်ခဲ့တာပါ။
ကျွန်မပေးလိုက်တဲ့ “အဆောင်” က တကယ်တော့ ဗေဒင်ပညာထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ “စိတ်ပညာနဲ့ စွမ်းအင်ပြုပြင်ခြင်း” (Energy Shifting) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
၁။ အဝတ်အစားနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှု
နေမကောင်းသလိုလို ဖလန်ထည်ကြီး အမြဲဝတ်ထားတာက “ငါဟာ နာကျင်နေရသူပါ၊ ငါဟာ ရုန်းကန်နေရသူပါ” ဆိုတဲ့ Negative Energy (အဆိုးစွမ်းအင်) ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရော၊ ဝယ်သူတွေကိုရော အမြဲထုတ်လွှတ်နေတာပါ။ ကျွန်မကအဝတ်အစားလဲခိုင်းလိုက်တာဟာ သူ့ရဲ့ Subconscious Mind (မသိစိတ်) ကို “ငါဟာ လန်းဆန်းနေပြီ၊ ငါဟာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်ပြီ” လို့ ပြန်လည် Program ရေးဆွဲပေးလိုက်တာပါ။
၂။ ဂုဏ်တော်ပွားများခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်
”သုဂတော” ဂုဏ်တော်က ကောင်းသောစကားကို ဆိုခြင်း၊ အဓိပ္ပာယ်တွေ ဆောင်ပါတယ်။ သူမကို အဆိုးမပြောနဲ့လို့ တားရင် သူက တားလေ ပြောလေ ဖြစ်နေမှာပါ။ ဒါကြောင့် အဆိုးပြောမယ့်အစား “ပါးစပ်ကို ဂုဏ်တော်နဲ့ အလုပ်ပေးလိုက်တာ” က အလွန်ပညာသားပါပါလုပ်ပေးလိုက်တာပါ ။ ဂုဏ်တော်ရွတ်နေတဲ့အချိန်မှာ အဆိုးညည်းဖို့ အချိန်မရှိတော့သလို၊ ဂုဏ်တော်ရဲ့ အေးချမ်းမှုက သူ့ရဲ့ တင်းမာနေတဲ့ စိတ်ကို လျှော့ချပေးလိုက်တာပါ။
ဒါပေမဲ့… “ဝသီ” ဆိုတာက ပြင်ရခက်လှပါတယ်
နောက်ဆုံးမှာ ဆီဈေးကို ထပ်ညည်းပြန်တယ်ဆိုတော့ သူမရဲ့စိတ်က “အဆိုးမြင်ခြင်းမှာ သာယာနေတဲ့စိတ်” (Victim Mentality) ဖြစ်နေတာပါ။ ဘယ်လောက်ပဲ အဆင်ပြေပြေ၊ ညည်းတွားစရာ တစ်ခုခုကို မတွေ့တွေ့အောင် ရှာတတ်တဲ့ အကျင့်တစ်ခုပါပဲ လို့ပြောရင်း..ကျွန်မ ဤဆောင်းပါးဝတ္ထုအားအဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါသည်။
ကျွန်မ၏စေတနာကို ယူလိုသောသူတိုင်းရ၏။
#ဆုပြည့်ရတနာ #ဗေဒင်နှင့်လက္ခဏာ #ဆောင်းပါးရသများ